„(…)Patrząc sybirakowi w oczy, trzeba się uśmiechać… tak jak one uśmiechają się do nas.”



Kot syberyjski jest kotem półdługowłosym, muskularnym i silnym, średniej wielkości. Kocury zdecydowanie są większe od kotek. Kotki ważą 4 - 5 kg , waga kocurów dochodzi do 7 - 8 kg. Zdarzają się okazy ważące do 10kg. Dojrzałość fizyczną osiąga w wieku 3-4 lat. Koty syberyjskie są rasą powstałą naturalnie na terenach byłego Związku Radzieckiego. Do dnia dzisiejszego można je tam spotkać. Choć pochodzenie kotów syberyjskich budzi wiele sporów, nie ulega wątpliwości, że te puszyste koty o zróżnicowanej odmianie kolorystycznej , stanowią jedyną pierwotną, stworzoną przez naturę syberyjską rasę i są obecnie (obok amerykańskich maine coonów i europejskich norweskich leśnych) najciekawszą z rdzennych kocich ras. Koty syberyjskie wyróżniają się spośród innych kotów mocną ,zwartą , proporcjonalną budową , grubszymi łapami, szeroką głową z dobrze rozwiniętymi policzkami i charakterystycznym jedynie dla tej rasy –słabym podbródkiem („delikatnie cofniętym”). W standardzie dopuszcza się niemal wszystkie odmiany barwne prócz : czekoladowego, płowego, liliowego i cynamonowego (oraz odmian barwnych typu point). Koty tej rasy są wspaniałymi towarzyszami, łączą w sobie ciekawość świata, wdzięk i inteligencję. Są bardzo sprytne i śmiałe, czują nieodpartą chęć bycia tam, gdzie coś się dzieje i towarzyszą człowiekowi w przeróżnych pracach domowych. Mają temperament i silny charakter , ale nie są nadpobudliwe , natarczywe czy głośne. Ich miauczenie jest ciche i nie drażni, często jest to tylko pomrukiwanie , głośniejsze wzdychanie. Syberyjczyki są niezwykle towarzyskie i nadzwyczaj kontaktowe, szybko zawierają przyjaźń z ludźmi i innymi udomowionymi zwierzętami. Ich futro nie wymaga szczególnej pielęgnacji , wystarczy raz na jakiś czas wyczesać zwierzę -czynność ta jednak jest szczególnie ważna w okresie linienia. Prawidłowo żywiony kot wyróżnia się błyszczącą szatą. Koty syberyjskie są z natury bardzo czyste-jest to jedna z najważniejszych zalet futerkowego domownika.

Neva masquarade

W pełni popieram stanowisko Zarządu SIB CAT CLUBU odnośnie odmiany barwnej tzw. ”neva masquarade." Kot neva masquarade nie jest już kotem syberyjskim tej rasy, co jego dziko umaszczony krewniak, gdyż powstał on w wyniku krzyżówek z kotami innych ras. Koty syberyjskie nie mogą być łączone z innymi rasami. U kota syberyjskiego- zgodnie ze standardami rasy- nie powinno się dopuszczać nawet śladowych oznak innego pochodzenia, np. perskiego, czy też odchylenia od wzorca kolorystycznego – tj. umaszczenia colourpoint. Kot syberyjski nie powinien też mieć zbyt długiego, jedwabistego włosa z tendencją do kołtunienia się czy smukłej ,delikatnej budowy. U kotów syberyjskich preferowane jest naturalne, dzikie umaszczenie i typowa dla zwierząt żyjących w srogich warunkach (syberyjskich) struktura sierści- futro bardzo gęste z włosem okrywowym nieco twardym i wodoodpornym. Sib Cat Club podjął działania wspierające wysiłki hodowców neva masquarade w dążeniu do uznania tych uroczych kotów jako oddzielną rasę w ramach FIFe. Trzymam kciuki!

/wg artykułu ‘Kot w masce”;KOT nr5(9)maj 2006/